Lees artikel

God verhoort gebeden

Worden er tegenwoordig nog gebeden verhoord? Lees onderstaande getuigenissen en word bemoedigd door Gods liefdevolle bemoeienis met Zijn geliefde kinderen.

God geneest
Alie Wiep de Boer ging een aantal jaren geleden met een team van Jeugd met een Opdracht naar India. Ze werd ziek. Aanvankelijk dacht men aan een blindedarmontsteking, maar dat bleek niet zo te zijn. Ze kreeg medicijnen en voegde zich weer bij haar team dat meehielp met het verzorgen van evangelisatieprogramma’s in verschillende dorpen. Weer werd ze ziek en moest naar het ziekenhuis waar nierstenen werd geconstateerd. Dankzij morfine voelde ze zich een stuk beter en ging een dag mee met het gebedsteam om te bidden voor zieken. God deed machtige dingen door de gebeden heen: een blinde man werd ziende, een verlamde vrouw kon weer lopen. Maar zelf werd ze steeds zieker.

Thuisgekomen bleek ze niet alleen nierstenen maar ook een nierbekkenontsteking te hebben. De koorts bleef echter stijgen en ze bleek in India een MRSA-bacterie te hebben opgelopen. Alie Wiep: “Toen ik de dokter zag schrikken bij dit bericht, deed dit bij mij ook de alarmbellen rinkelen. Ik wist dat bij een MRSA-bacterie antibiotica niet helpt.” De arts wilde haar laten opnemen in het ziekenhuis, maar besloot het nog twee dagen aan te zien. Alie Wiep vroeg om gebed aan de collega’s van Jeugd met een Opdracht, die de volgende dag een bijeenkomst zouden hebben. “De volgende dag werd voor mij op afstand gebeden. Op diezelfde dag plaste ik de niersteen uit, zakte de koorts en was de MRSA-bacterie verdwenen. Ik was genezen. Alle eer aan God.”

God bevrijdt
De 60-jarige Sina Brugge vertelt van haar geestelijke genezing, die leidde tot haar bekering. Ze had al vanaf haar vijftiende last van angstaanvallen en fobieën en het leven had haar niet verwend. Haar jongste dochter verhuisde naar Almere en ze wilde er dolgraag heen, maar was nog nooit zover weg geweest vanwege haar angsten. Uiteindelijk kon ze er niet langer onderuit en moest ze wel heen. Een dochter reed. Toen ze op de helft waren werd ze overvallen door angst en wilde ze naar huis. Haar dochter zette de auto aan de kant, haar kleindochter stapte met haar uit en ze begonnen te bidden. Sina: “Ik huilde en vroeg God, onze Vader, of ik alsjeblieft naar Almere kon gaan. Zo stonden we daar ongeveer tien minuten. Ik ervoer een soort rust, net alsof een warmte mij omvatte. Toen ik weer in de auto stapte zei ik tegen mijn dochter dat ze verder kon rijden. De hele dag voelde ik de rust en de veiligheid. Later vertelde mijn dochter me dat ik, toen ik weer in de auto stapte, anders was, net alsof ik een soort deken om me heen had. Ik ben nu al een aantal keren naar Almere geweest en het gaat steeds beter. Ik vertrouw op God, onze Vader.”

God heelt
Hans Bolt vertelt dat hij een bediening had waaruit hij zijn identiteit haalde. Toen God hem vroeg te stoppen omdat hij iets anders moest doen, ging Hans door. Het gevolg was dat er dingen fout gingen. Hans vroeg God: “Wat wilt U met mijn leven?” Hans vroeg zich op dat moment af of hij nog wel iets kon betekenen voor het koninkrijk van God. Tijdens die crisis kwam hij tot de conclusie dat er dingen waren scheefgegroeid bij hem. Hij vermeed pijn, confrontatie, spanning in relaties en zwakheden en was zich gaan focussen op de zaken waar hij talent voor had en die hem makkelijk afgingen. Maar God had iets anders voor hem in petto en Hans besefte zich dat hij dingen moest loslaten. Hans: “God wil mensen heel maken. Dat kan met pijn gepaard gaan, maar leidt uiteindelijk tot bloei. Dit was bij mij ook het geval!” Vanuit zijn eigen bloei wil Hans dingen doen om andere mensen en gemeenschappen ook tot bloei te brengen. Hij heeft al een trainingsproject bij Heidebeek gevolgd en gaat naar een gebedsschool. Via een moeizame weg die uiteindelijk leidde tot groei, omdat hij zich liet ‘beVaderen’ door God, verhoorde God zijn gebed om Hem en de mensen te mogen dienen vanuit heelheid.

God geeft gerechtigheid
Rolf Seep scheidde van zijn vriendin toen ze zwanger was van hun tweede kind. Er volgde een jarenlange strijd om erkenning van het tweede kind en om ouderlijk gezag van beide kinderen. De erkenning van het jongste kind ging vrij vlot, maar toekenning van het ouderlijk gezag niet. Voor Rolf was dit heel belangrijk. De relatie met zijn toenmalige partner werd moeizaam. Het korte geding dat hij voerde werd in eerste instantie afgewezen. Volgens de advocaat gebeurde het nooit dat iemand na zoveel jaren het ouderlijk gezag kreeg toegewezen.

Hij dacht erover om in hoger beroep te gaan, maar dat werd hem ernstig afgeraden. Rolf: “Moest ik nu wel of niet in hoger beroep gaan? Onder het poetsen van mijn motor bad ik ervoor. Op een gegeven moment lag ik op mijn knieën te janken. Ik had toen het idee dat God zei: ‘Je zult het ontvangen” en ging in hoger beroep. Met positief resultaat. Sindsdien is ook de relatie met de moeder van mijn kinderen goed.”

Ja, God verhoort nog steeds onze gebeden, zij het op Zijn tijd en op Zijn manier en dat is vaak een andere manier dan die wij voor ogen hebben.

Gerry